
بازیگر
Beverly D'Angelo
Actress · Producer · Soundtrack
Beverly D'Angelo — جذاب، الهام بخش، و هرگز کمتر از جالب - صفت های کلیدی در توصیف حرفه بورلی دی آنجلو، که به خوبی از مرز چهار دهه گذشته است. شاید لیاقت فیلمهای بهتری نسبت به آنچه که معمولاً در آن دیده میشود، داشته باشد، با این وجود همیشه یک موضوع جذاب و تماشایی بود... هر نقشی که باشد. هالیوود به دلیل شخصیت رنگارنگ، ر…
جذاب، الهام بخش، و هرگز کمتر از جالب - صفت های کلیدی در توصیف حرفه بورلی دی آنجلو، که به خوبی از مرز چهار دهه گذشته است. شاید لیاقت فیلمهای بهتری نسبت به آنچه که معمولاً در آن دیده میشود، داشته باشد، با این وجود همیشه یک موضوع جذاب و تماشایی بود... هر نقشی که باشد. هالیوود به دلیل شخصیت رنگارنگ، رفتار زمینی و قابلیتهای دزدی صحنه روی او حساب میکرد. بورلی هدر دآنجلو در 15 نوامبر 1951 در کلمبوس، اوهایو، دختر نوازندگان پریسیلا روث (اسمیت)، نوازنده ویولن، و یوجین کنستانتینو "جین" دآنجلو، نوازنده باس که همچنین یک ایستگاه تلویزیونی را مدیریت می کرد، به دنیا آمد. پدربزرگ مادری او، هوارد دوایت اسمیت، معمار طراح استادیوم اوهایو ("نعل اسبی") در دانشگاه ایالتی اوهایو بود. مادرش تبار انگلیسی، ایرلندی، اسکاتلندی و آلمانی داشت و پدرش ایتالیایی تبار بود. بورلی یک بار در یک مدرسه آمریکایی در فلورانس ایتالیا تحصیل کرد. بورلی که در ابتدا به هنر گرایش داشت، به عنوان انیماتور/کاریکاتوریست در Hanna-Barbera Productions کار کرد و سپس به کانادا رفت تا حرفه آواز راک را دنبال کند. در یک نقطه از نوجوان دعوت شد تا به اسطوره راکابیلی، رونی هاوکینز بپیوندد. حرفه بازیگری بورلی زمانی شروع شد که او گروه هاوکینز را ترک کرد و به شرکت رپرتوار جشنواره شارلوت تاون پیوست. او در نقش افلیا در «کرونبورگ: 1582»، یک نسخه موزیکال راک از «هملت» شکسپیر، تور کانادا را برگزار می کرد که کالین دیوهرست معروف اجرایش را دید و هم در بورلی و هم در نمایش نویدبخش دید. سرانجام کارگردان موسیقی Gower Champion وارد میکس شد و نمایش به طور کامل اصلاح شد و به موزیکال راک "Rockabye Hamlet" تبدیل شد که در سال 1976 به برادوی راه یافت. در حالی که خود نمایش مدت کوتاهی بود، افلیای بورلی توجه خوبی را به خود جلب کرد و او به زودی خود را در ساحل غربی با فرصت های فیلم و تلویزیون یافت. پس از این مرحله، او به ندرت به صحنه بازمی گشت، اما در کنار اد هریس در سال 1995 در تولید خارج از برادوی «Simpatico» سام شپرد بازی کرد، که جایزه جهانی تئاتر را برای او به ارمغان آورد. ایفای نقش در مینیسریال تلویزیونی کاپیتانها و پادشاهان (1976) منجر به بخشهایی در سریال نگهبان (1977) و وودی آلن کلاسیک آنی هال (1977) شد. پس از آن مجموعه ای از نقش های مشترک با اولین عشق (1977)، بازیگر کلینت ایستوود هر کدام از راه اما شل (1978) و اقتباس سینمایی از موزیکال ضدفرهنگ موزیکال (1979) دنبال شد. بهترین از همه برای بورلی این بود که قدرت او در نقش یک و تنها پتسی کلین در فیلم زندگینامهای تحسینشده «دختر معدنچی زغالسنگ» (1980) بود. هم او و هم سیسی اسپیسک، برنده جایزه اسکار (به عنوان خواننده کانتری، لورتا لین) به طرز ماهرانه ای آواز خود را تهیه کردند. با بازی کردن همه چیز، از روسپیهای سرسخت، دختران مهمانی و بارفلکها گرفته تا بیوههای ثروتمند، مادران افسرده و الکلی، بیشتر تولیدات بورلی در این دوران خوب بود. او معمولاً با بازی در نقش دخترها از بسیاری از مواد کمدی یا دراماتیک استاندارد بالاتر می رفت. گالری جالبی از شخصیتهای نامتعارف در تعدادی از ویژگیهای موفق ظاهر شد: پدری (1981)، حافظان یابنده (1984)، دردسر بزرگ (1986)، خدمتکار سفارشی (1987)، روحیههای بالا (1988)، جبهه سرد (1989)، بابا، دیوونه کیه... (1990)، پاپ باید رژیم بگیرد (1991)، دردسر مرد (1992)، لایتنینگ جک (1994)، دیوانه (1994)، بازرگانان ونوس (1998) و شهر قند (1999). او همچنین در تعدادی از این فیلم ها آواز خواند. بورلی در نقش همسر محاصره شده شوی چیس در فیلم کمدی «تعطیلات ملی لمپون» (1983) و سه دنباله آن توجه جریان اصلی را به خود جلب کرد. نقشهای قویتری با فیلمهایی چون «معجزه» (۱۹۹۱) محصول انگلیسی/ایرلندی و فیلم «تاریخ آمریکایی ایکس» (۱۹۹۸) نئونازی بهدست آمد. او همچنین مورد علاقه کارگردان جان شلزینگر بود که از او در اتوبان هانکی تونک (1981) و چشم در برابر چشم (1996) استفاده کرد. در فیلم جعلی Pterodactyl Woman از بورلی هیلز (1996)، که در آن به عنوان دستیار تهیه کننده خدمت می کرد، بورلی با بازی در نقش یک زن خانه دار شیک بورلی هیلز ایفای نقش کرد که در شب به یک خزنده ماقبل تاریخ در حال پرواز تبدیل می شود. دیگر فیلمبرداریهای مستقل غیرمنتظره شامل ایلومیناتا (1998)، بازرگانان ونوس (1998)، بافنده کلیبانک (1915)، گذر از آب سیاه (2009)، اسم حیوان دست اموز خانه (2008)، اپیزود شماره 7.33 (2007)، قاتل فضل (2013)، فرت پک (2012) و رویا پک (201281) است. در تلویزیون، بورلی در فیلم منندز: کشتار در بورلی هیلز (1994) در نقش کیتی منندز قربانی ماترکش گلزنی کرد و نامزد دریافت جایزه امی شد (و مسلما بهترین بازی را ارائه کرد) در نقش استلا کوالسکی در مقابل تریت ویلیامز، همبازی «مو» در بازسازی تلویزیونی تراموا به نام هوس (19) (19). از دیگر فیلمهای مینی برتر تلویزیونی میتوان به وسوسه شیرین (1996) و روز قضاوت: داستان فهرست جان (1993) اشاره کرد که در آن او نقش همسر مؤمن رابرت بلیک را بازی میکرد. در پرایمتایم، او با قاطعیت در بخشهای تکرارشونده انتخاب شده است - او در قانون و نظم: واحد قربانیان ویژه (1999) به عنوان وکیل مدافع دیده شده است. Entourage (2004) به عنوان یک عامل استعداد; تیرانداز (2016) به عنوان مشاور امنیت ملی؛ و سیری ناپذیر (2018) به عنوان مربی مسابقه زیبایی نقشه کشی. زندگی عاشقانه بورلی بدون دوربین به همان اندازه جالب بوده است. او پس از رابطه اش با کارگردان «مو»، میلوش فورمن، با لورنزو سالویاتی، دانشجوی اقتصاد که یک دوک ایتالیایی نیز بود، ازدواج کرد. او هالیوود را ترک کرد و با او در اروپا زندگی کرد اما پس از دو سال جدا شد و بازگشت. پس از یک رابطه شش ساله با کارگردان ایرلندی نیل جردن، رابطه ای با طراح تولید برنده اسکار آنتون فورست دنبال شد. این به طرز غم انگیزی به پایان رسید که تنها چند هفته پس از جدایی آنها، او خودکشی کرد. اتحاد سابق با آل پاچینو دوقلوهای اولیویا و آنتون را به وجود آورد که در سال 2001 به دنیا آمدند. این روزها، حرفه بورلی در جلوی دوربین، نسبت به تربیت فرزندانش در درجه دوم اهمیت قرار گرفته است. او گهگاه از استعدادهای آوازی خود برای اجرا در کلوپ های شبانه لس آنجلس و با یک گروه جاز شامل برادر جف استفاده کرده است. گهگاه او همچنان به عنوان یک حرفه ای بی پروا یا مادر رنگارنگ کسی صفحه را روشن می کند. هر زمانی که او روی پرده داشته باشد، چه بزرگ و چه فرعی، همیشه مورد استقبال قرار می گیرد و هرگز کمتر از ... جالب نیست.