Mabel Normand

بازیگر

Mabel Normand

Mabel Normand

Actress · Director · Writer

Mabel Normand — میبل نورماند یکی از بزرگان کمدی سینمای اولیه بود. در دوره‌ای که زنان به‌اندازه کافی خنده‌دار تلقی می‌شوند، به نظر می‌رسد تاریخ سینما سهم او را فراموش کرده است. فیلم‌های او اولین پلیس‌های کیستون، ولگرد چارلی چاپلین و کیک در چهره بود. او با چاپلین و روسکو «چاق» آرباکل در مجموعه‌ای از شلوارک‌های کوتاه همب…

سال تولد:
1892
زادگاه:
نیو برایتون، استاتن آیلند، نیویورک، ایالات متحده آمریکا
درگذشت:
1930-02-22
قد:
5' 1" (1.55 m)

بیوگرافی

میبل نورماند یکی از بزرگان کمدی سینمای اولیه بود. در دوره‌ای که زنان به‌اندازه کافی خنده‌دار تلقی می‌شوند، به نظر می‌رسد تاریخ سینما سهم او را فراموش کرده است. فیلم‌های او اولین پلیس‌های کیستون، ولگرد چارلی چاپلین و کیک در چهره بود. او با چاپلین و روسکو «چاق» آرباکل در مجموعه‌ای از شلوارک‌های کوتاه همبازی شد. او در اولین فیلم کمدی کیستون و همچنین اولین فیلم کمدی فیلم سینمایی یک ستاره بود. او تنها کمدینی بود که با چارلز چاپلین، روسکو «فاتی» آرباکل، مک سنت، دی. گریفیث، هارولد لوید، مری پیکفورد، هال روچ، استن لورل، الیور هاردی، فرد میس، فرد استرلینگ و جان بانی (او و باستر کیتون هرگز فرصتی برای همکاری با هم نداشتند، اما با هم دوست بودند.) در استاتن آیلند، نیویورک از کلود و مری نورماند به دنیا آمد. نورماند به عنوان یک مدل هنرمند برای چارلز دانا گیبسون (خالق دختر گیبسون) شروع به کار کرد. دوستان به او پیشنهاد کردند که مدیوم جدید فیلم را امتحان کند و او این کار را انجام داد و در فیلم های کوتاه Kalem و Biograph کار کرد. با انتقال بیوگراف به کالیفرنیا، او برای ویتاگراف کار کرد و در آنجا مجموعه‌ای از فیلم‌های کوتاه کمدی در نقش «بتی» ساخت که یکی از آن‌ها با همبازی جان بانی، اولین ستاره فیلم کمدی بود. در نهایت نورماند به Biograph بازگشت و در آنجا با مک سنت شروع به کار بر روی فیلم های کوتاه کمدی کرد که در نهایت به کمدی های کیستون تبدیل شدند. نورماند و سنت عاشق، دوستان صمیمی و همکاران صمیمی بودند. به نظر می رسید همه ایده های اولیه سنت حول محور نورماند می چرخید. ایجاد کیستون او منوط به پیوستن نورماند به او بود. و اگرچه او همانگونه که حقوق کمتری به هرکسی که با آنها کار می کرد به او دستمزد کمتری می داد، اصرار داشت که نورماند اعتبار و حرفی در شرکت داشته باشد. هنگامی که نورماند در نهایت کیستون را به مقصد گلدوین ترک کرد، سنت بلافاصله بعد از آن رفت. در سال 1912 نورماند مشغول نوشتن فیلم های خود بود و تا سال 1914 فیلم های خود را کارگردانی می کرد. در این مرحله او یک ستاره بزرگ بود، و به طور مداوم در نظرسنجی های طرفداران توسط مجلات جدید فیلم صدرنشین بود. در حالی که کشف چارلی چاپلین از گفتن به گفتن متفاوت است، همه افراد درگیر توافق کردند که اگر نورماند نبود، سنت استخدام نمی کرد (یا او را نگه می داشت). دومین فیلم کوتاه چاپلین برای این کمپانی، "مشکلات عجیب میبل" نورماند بود که او در آن نقش آفرینی و کارگردانی کرد. این اولین فیلمی بود که چاپلین شخصیت ولگرد نمادین خود را برای آن خلق کرد. چاپلین و نورماند شیمی کمدی داشتند و تا زمانی که چاپلین در سال 1915 کیستون را ترک کرد، در یک سری فیلم های کوتاه به تیم ادامه دادند. با بالا آمدن ستاره چاپلین، بسیاری از مجلات طرفدار نورماند را "چاپلین زن" خطاب کردند. نورماند و چاپلین رفتارهای ظریف مشابهی داشتند و تأثیر نورماند بر چاپلین را نمی توان دست کم گرفت. قبل از اینکه چاپلین کیستون را ترک کند، آنها در کنار ماری درسلر در «عاشقانه سوراخ شده تیلی» اولین فیلم کمدی کامل بازی کردند. با از دست دادن چاپلین، نورماند و روسکو "فاتی" آرباکل شروع به همکاری در یک سری از شورت های کوتاه کردند (اگرچه قبلا با هم بازی کرده بودند). این سریال نیز محبوب بود و این زوج به بازی با هم ادامه دادند تا اینکه هر دو برای دستمزد بهتر کیستون را ترک کردند. سنت و نورماند در همین زمان نامزد کردند، اگرچه نامزدی زمانی پایان یافت که سنت در حال خیانت به نورماند دستگیر شد. دوستان گزارش می دهند که او زمانی که پرتاب سنت یک گلدان را به سمت سر نورماند پرتاب کرد، از ناحیه سر آسیب دید. همه کسانی که نورماند را می شناختند معتقد بودند که سنت عشق زندگی او بود. و او مال او با این حال آنها هرگز آشتی عاشقانه نمی کنند. سنت نورماند را متقاعد کرد که شرکت تولیدی خود "Mabel Normand Film Company" را ایجاد کند تا ویژگی های خود را بسازد. اولین پروژه "میکی" بود و مدیریت سنت در امور تجاری خود باعث شد که فیلم تا سال 1918 اکران نشود (یا نسخه مشخصی نداشته باشد). نورماند شرکت را منحل کرد و با گلدوین قرارداد بست و در آنجا به ساخت فیلم های کمدی ادامه داد. این فیلم‌ها بیشتر شبیه کمدی‌های کمدی هستند: از بسیاری از ویژگی‌ها کوتاه‌تر بودند، اما همچنان ویژگی‌ها. بسیاری از آنها گم شده اند، اگرچه در 10 سال گذشته چندین مورد پیدا شده اند. نورماند بار دیگر با سنت برای ساخت فیلم‌های بلند قرارداد امضا کرد و این منجر به ساخت آخرین فیلم‌های بلند او شد. با این حال این یک سرمایه گذاری سخت خواهد بود. سلامتی نورماند آسیب دید یا از دست رفت (او در 10 سالگی به بیماری سل مبتلا شده بود) و به نظر می رسید بدتر از بهتر باشد. او همچنین به شدت مشروب می خورد. در سال 1922 دوست او ویلیام دزموند تیلور به قتل رسید. این پرونده تبدیل به «پرونده قرن» شد و تبدیل به یک سیرک رسانه ای شد، هنوز حل نشده است. اگرچه نورماند تبرئه شد (او دیده شده بود که خانه‌اش را ترک می‌کرد و با او خداحافظی می‌کرد؛ احتمالاً آخرین کسی بود که او را زنده می‌دید)، این ارتباط بلافاصله پس از مرگ رسوایی دوستش اولیو توماس، و محاکمه ناعادلانه روسکو آرباکل، لکه‌ای ناخوشایند بر او گذاشت. نورماند به کار خود ادامه داد و The Extra Girl را ساخت. بلافاصله پس از اکران در سال 1923، او دوباره در نزدیکی جنایت دیگری قرار گرفت (یک ساقی در یک مهمانی که در آن شرکت کرده بود مورد اصابت گلوله قرار گرفت؛ اگرچه جان سالم به در برد.) اندکی بعد نورماند از فیلم فاصله گرفت. در سال 1926 نورماند برای بازگشت آماده بود. او برای ساخت فیلم های کوتاه کمدی با هال روچ قرارداد بست. اینها به خوبی مورد استقبال قرار گرفت و تا سال 1928 او با آژانس ویلیام موریس برای ساخت برنامه های ناطق قرارداد امضا کرد. با این حال او متوجه نشد که چقدر بیمار است و سلامتی او به زودی این برنامه ها را مختل کرد. در طول سال ها سل نورماند به شایعاتی مبنی بر اعتیاد به مواد مخدر تبدیل شده است. این در جریان رسوایی تیلور زمانی شروع شد که ادعا شد شاید او به دلیل قطع یک حلقه مواد مخدر کشته شده است و شاید نورماند بخشی از آن بوده است. در حالی که در طول زندگی او برجسته نبود، با گذشت زمان علیرغم هیچ مدرکی، بیشتر باور می شود. خانواده، املاک و پرستار شخصی نورماند همگی بر این باور بودند که او هرگز مواد مخدر مصرف نکرده است. متأسفانه این شایعه در افسانه هالیوود رایج شده است. نوشیدن الکل نورماند مانند مهمانی او افزایش یافت. در یک مهمانی او تصمیم گرفت ساعت 2 بامداد با دوست قدیمی لو کودی ازدواج کند. او بلافاصله از ازدواج پشیمان شد و آنها به زندگی جداگانه ادامه دادند. همانطور که سلامت نورماند کاهش یافت و او تا سال 1929 به یک آسایشگاه (شبیه به بیمارستان/ آسایشگاه در اصطلاح مدرن) متعهد شد. او در سال 1930 بر اثر بیماری سل درگذشت.

فیلم‌شناسی