
بازیگر
James Callaghan
James Callaghan — جیم کالاگان در 27 مارس 1912 در پورتسموث، همپشایر از پدری کاتولیک و مادری باپتیست به دنیا آمد. او تنها پسر و کوچکتر از 2 فرزند بود. پدرش یک افسر ارشد نیروی دریایی سلطنتی با تبار ایرلندی بود که وقتی کالاگان 9 ساله بود درگذشت. پدرش در 9 سالگی درگذشت و خانواده را در فقر فرو برد. آنها هیچ بازنشستگی دریافت…
جیم کالاگان در 27 مارس 1912 در پورتسموث، همپشایر از پدری کاتولیک و مادری باپتیست به دنیا آمد. او تنها پسر و کوچکتر از 2 فرزند بود. پدرش یک افسر ارشد نیروی دریایی سلطنتی با تبار ایرلندی بود که وقتی کالاگان 9 ساله بود درگذشت. پدرش در 9 سالگی درگذشت و خانواده را در فقر فرو برد. آنها هیچ بازنشستگی دریافت نکردند تا اینکه حزب کارگر در سال 1931 به قدرت رسید و به کالاگان ها مستمری هفتگی 10 شیلینگ (در آن زمان حدود 2 دلار) پرداخت کرد. او تحصیلات غیرمعمولی در مدرسه راهنمایی شمالی پورتسموث داشت و در ۱۶ سالگی به عنوان منشی برای درآمد داخلی مشغول به کار شد و با اتحادیه (فدراسیون کارکنان) درگیر شد. او بعداً با هارولد لاسکی، رئیس کمیته اجرایی ملی حزب کارگر ملاقات کرد. لاسکی او را تشویق کرد که در پارلمان شرکت کند. کالاگان از سال 1943 در خدمات گشت نیروی دریایی سلطنتی در جنگ جهانی دوم خدمت کرد، اما در حالی که در مرخصی بود توانست به عنوان نامزد پارلمانی برای کاردیف جنوبی، بعداً کاردیف جنوب شرقی انتخاب شود. او در انتخابات سراسری بریتانیا در سال 1945 برنده کرسی شد. او به طور پیوسته از طریق حزب در اپوزیسیون بالا رفت و پس از مرگ گیتسکل در سال 1963 برای رهبری ایستاد. در سال 1964 به عنوان وزیر دارایی، او تصمیم گرفت ارزش پوند را کاهش ندهد، که این تصمیم فاجعهبار بود. او سه سال بعد مجبور به انجام این کار شد و احساس کرد موظف است از سمت صدراعظم استعفا دهد و وزیر کشور شد و توانست تا حدودی شهرت خود را احیا کند. در طول این مدت خشونت در ایرلند شمالی تشدید شد و در سال 1969 او نیروهایی را به استان فرستاد، در ابتدا برای محافظت از اقلیت کاتولیک. در اپوزیسیون، کالاگان وزیر امور خارجه در سایه شد و پس از سال 1974 در دولت، وظیفه او مذاکره مجدد درباره شرایط عضویت بریتانیا در اتحادیه اروپا بود. وقتی هارولد ویلسون به طور غیرمنتظره ای استعفا داد، کالاگان مورد علاقه برای به دست آوردن رهبری نبود، زیرا با 64 سال سن مسن ترین نامزد بود. او از سال 1976 تا 1979 نخستوزیر بود. به عنوان نخستوزیر، ریاست یک بحران استرلینگ را بر عهده داشت که منجر به مذاکره با صندوق بینالمللی پول برای بسته نجات شد. با این حال، زمانی که حزب کارگر اکثریت کوچک خود را در سال 1977 به دنبال شکست های پی درپی در انتخابات میان دوره ای از دست داد، مشکلات دشوارتر شد. آنها برای بقا به حمایت لیبرال ها وابسته شدند. با این حال، کالاگان حتی زمانی که این پیمان شکسته شد، در مقام خود ایستادگی کرد. در طول "زمستان نارضایتی" در سال 1978، اقدامات صنعتی در مورد سیاست پرداخت به شدت به اقتدار دولت آسیب زد. پس از از دست دادن یک رای اعتماد در 28 مارس 1979 تنها با یک رای، کالاگان مجبور به برگزاری یک انتخابات عمومی شد که توسط حزب محافظه کار مارگارت تاچر برنده شد. او در سپتامبر 1980، اندکی پس از کنفرانس حزب در سال 1980، از رهبری حزب کارگر استعفا داد. در سال 1983، او به عنوان طولانیترین عضو دائماً خدمت در مجلس عوام و یکی از تنها دو بازمانده از انتخابات عمومی 1945، پدر مجلس شد. یکی دیگر مایکل فوت بود که با این حال از سال 1955 تا 1960 از مجلس خارج شده بود. کالاگان تا انتخابات عمومی 1987 نماینده مجلس باقی ماند و پس از چهل و دو سال به عنوان عضوی از عوام بازنشسته شد. در همان سال، او به عنوان بارون کالاگان کاردیف به مجلس اعیان ارتقا یافت. در سال 1988 همسرش آدری نامهای به روزنامهای دید که در آن اشاره میکرد که حق چاپ پیتر پن در شرف پایان است. کالاگان اصلاحیهای را در لایحه حق چاپ که در حال بررسی در لردها بود، برای تمدید دائمی آن اعمال کرد، و این مورد توسط دولت پذیرفته شد. (حقوقی از پیتر پن به بیمارستان کودکان خیابان بزرگ اورموند می رسد) او به مدت 67 سال با آدری الیزابت مولتون ازدواج کرد. آنها یک پسر و دو دختر داشتند. مارگارت، متولد 1940، بارونس جی از پدینگتون شد و از سال 1998 تا 2001 رهبر مجلس اعیان بود. جولیا در سال 1943 و مایکل در سال 1946 به دنیا آمدند. او در 26 مارس 2005 در آستانه نود و سومین سالگرد تولدش و تنها 11 روز پس از مرگ همسرش آدری در مزرعه خود در رینگمر، ساسکس شرقی درگذشت.