
بازیگر
Zohra Lampert
Actress
Zohra Lampert — زهرا لمپرت با ظاهری باشکوه خاورمیانهای، با استخوانهای گونههای برجسته و صداپیشهای آرامبخش، کیفیتی قابلتوجه و دست کمگرفته در استعدادش داشت که میبایست در تجارت فیلم فراتر از آن میرفت. به نوعی او هرگز وقفه های لازم برای ستاره شدن در سطح بالا را نگرفت. با این همه، این هنرپیشه جذاب با ویژگیهای نرم…
زهرا لمپرت با ظاهری باشکوه خاورمیانهای، با استخوانهای گونههای برجسته و صداپیشهای آرامبخش، کیفیتی قابلتوجه و دست کمگرفته در استعدادش داشت که میبایست در تجارت فیلم فراتر از آن میرفت. به نوعی او هرگز وقفه های لازم برای ستاره شدن در سطح بالا را نگرفت. با این همه، این هنرپیشه جذاب با ویژگیهای نرم و آسیبپذیر موفق شد تعدادی از اجراهای واقعاً تأثیرگذار، بهویژه در تلویزیون را ایفا کند. زهرا که در 13 مه 1931 در شهر نیویورک متولد شد، دختر صاحبان فروشگاه های سخت افزاری متولد روسیه بود. او در دبیرستان موسیقی و هنر منهتن تحصیل کرد و سپس از دانشگاه شیکاگو فارغ التحصیل شد. او که زمانی عضو گروه کمدی شهر دوم شیکاگو بود، قبل از اینکه به برادوی روی آورد و اولین بازی خود را در سال 1958 در نمایشنامه "شاید سه شنبه" انجام داد، در تئاتر رپرتوری مرکز لینکلن حضور داشت. او به سرعت نامزد دو جایزه متوالی تونی برای کار فوقالعادهاش در «نگاه کن: ما آمدیم» (1961) و «مادر شجاعت و بچههایش» (1963) شد، سپس با بازیهای تحسینبرانگیزی در محصولاتی مانند «پس از سقوط» (1964)، «عاشقان و غریبههای دیگر» در «SidowThe» (19) و «Lovers and Other Strangers» در 1888» (19) نامزد دریافت جایزه تونی شد. (1972). زهرا پس از گاه به گاه مهمانان تلویزیونی در برنامه هایی مانند "جوبل ستاره فورد" و "فریب"، اولین فیلمی جزئی را در فیلم "Odds Against Tomorrow" (1959) انجام داد. او با بازی متواضعانه و عمیقاً تکان دهنده اش در نقش همسر ایتالیایی ارنست بورگنین در داستان جنایی جزئی پرداخت یا بمیر، توجه بیشتری را به خود جلب کرد! (1960)، سپس در پایان فیلم Splendor in the Grass (1961) از ناتالی وود و وارن بیتی به عنوان همسر فرسوده بیتی، بی سر و صدا صحنه تاثیرگذاری را ربود. آن دو اجرا به تنهایی باید او را به اوج می رساند، اما نشد. لمپرت، بازیگری شبیه آفتاب پرست که به عنوان یک شخصیت ستاره کاملاً در ساختار هالیوود نمی گنجید، شاید به دلیل قیافه قومی اش، در فیلم هایی مانند Posse from Hell (1961) و Hey, Let's Twist! (1961)، یک جنون خوب (1966)، خداحافظ براورمن (1968) و نوعی آجیل (1969). او در فیلم کمهزینهی فرقهای کمهزینه، بیایید جسیکا را تا سرحد مرگ بترسونیم (۱۹۷۱) موفق به گلزنی شد. به نظر می رسید که او در دهه 60 و 70 بیشتر به صفحه نمایش کوچک علاقه داشت. او عمدتاً روی صفحه کوچک در نقش های اصلی یا شخصیتی نامتعارف در برنامه های محبوبی مانند «مسیر 66»، «مدافعان»، «ساعت فولاد ایالات متحده»، «ساعت آلفرد هیچکاک»، «دکتر کیلدر»، «شهر برهنه»، «مردی از U.N.C.L.E.»، «I CamelleTheson»، «I Camelle Theson»، «I Camelle Theson»، «The Defenders»، «Un. نمایش باب نیوهارت، «کوئینسی» و اجرای مهمان برنده جایزه امی به عنوان یک کولی در «کوجاک». او همچنین بخشی از دو سریال کوتاه مدت بود: دختری با چیزی اضافی (1973) با بازی سالی فیلد و بیمارستان پزشکان (1975). لمپرت چندین فیلم تلویزیونی را بهعنوان بازیگر اصلی یا پشتیبان از جمله لیدی اسکار (1979)، همسر خودکشی (1979)، دختر، ساعت طلایی و همه چیز (1980)، دختر، ساعت و دینامیت طلایی (1981) و ایزی و مو (1985) مورد توجه قرار داد. در سالهای بعد، او به جایگاه برجستهای در فیلمها تنزل پیدا کرد و خانمهای خاکی و عجیب و غریبی را پیدا کرد که در فیلمهایی مانند شهر الفبا (1984)، معلمان (1984)، یادداشت آبی آمریکایی (1989)، استنلی و آیریس (1990)، جنگیر III (1990)، آلن و نائومی (19) و لایپر (19) زندگی کنند. (1999). او را بهتر به خاطر سخنگویش برای تبلیغات لوبیا گویا در دهه 1980 به یاد می آوریم، او در اواخر دهه 1990 به طور عمدی سینما را برای نزدیک به یک دهه ترک کرد، اما تنها برای سه فیلم بازگشت - ارواح گرسنه (2009)، زنیت (2010) و رازهای جنسی که به سختی دیده شده اند (22014). او دو بار ازدواج کرد، از بیل آلتون، یکی از بنیانگذاران کمدی «شهر دوم» طلاق گرفت و بعداً در سال 2010 با مجری و خواننده رادیو، جاناتان شوارتز ازدواج کرد.