Ernest Borgnine

بازیگر

Ernest Borgnine

Ernest Borgnine

Actor · Producer · Soundtrack

Ernest Borgnine — ارنست بورگنین در 24 ژانویه 1917 در همدن، کانکتیکات، ارمس افرون بورگنینو به دنیا آمد. والدین او آنا (بوسلی) بودند که از کارپی (MO)، ایتالیا و کامیلو بورگنینو، که از اوتیگلیو (AL)، ایتالیا مهاجرت کرده بود، مهاجرت کرده بودند. پدر و مادرش در دو سالگی از هم جدا شدند و او به مدت 4 سال و نیم با مادرش در ایت…

سال تولد:
1917
زادگاه:
هامدن، کانکتیکات، ایالات متحده آمریکا
درگذشت:
2012-07-08
قد:
5' 10" (1.78 m)

بیوگرافی

ارنست بورگنین در 24 ژانویه 1917 در همدن، کانکتیکات، ارمس افرون بورگنینو به دنیا آمد. والدین او آنا (بوسلی) بودند که از کارپی (MO)، ایتالیا و کامیلو بورگنینو، که از اوتیگلیو (AL)، ایتالیا مهاجرت کرده بود، مهاجرت کرده بودند. پدر و مادرش در دو سالگی از هم جدا شدند و او به مدت 4 سال و نیم با مادرش در ایتالیا زندگی کرد. در سال 1923، آنها دوباره متحد شدند. ارنست از بیشتر ورزش ها به خصوص بوکس لذت می برد، اما علاقه واقعی به بازیگری نداشت. در سن 18 سالگی، پس از فارغ التحصیلی از دبیرستان در نیوهیون، و تصمیمی در مورد آینده شغلی خود نداشت، به نیروی دریایی ایالات متحده پیوست و به مدت ده سال در آنجا ماند تا اینکه در سال 1945 ترک کرد. پس از چند کار در کارخانه، مادرش پیشنهاد کرد که شخصیت قدرتمند او می تواند او را برای حرفه بازیگری مناسب کند و بورگنین به سرعت در مدرسه دکتراما ثبت نام کرد. پس از اتمام دوره، او به تئاتر معروف رابرت پورترفیلد در ابینگدون، ویرجینیا پیوست و به مدت چهار سال در آنجا ماند، کارهای عجیب و غریب انجام داد و هر نوع نقشی را که قابل تصور بود بازی کرد. شکست بزرگ او در سال 1949 اتفاق افتاد، زمانی که او اولین بازی خود را در برادوی با بازی در نقش یک پرستار مرد در «هاروی» انجام داد. در سال 1951، بورگنین به لس آنجلس نقل مکان کرد تا حرفه سینما را دنبال کند و اولین فیلم خود را در نقش بیل استریت در فیلم The Whistle at Eaton Falls (1951) انجام داد. حرفه او در سال 1953 زمانی که برای بازی در نقش گروهبان "Fatso" Judson در فیلم From Here to Eternity (1953) انتخاب شد، آغاز شد. این اجرای به یاد ماندنی منجر به نقش‌های فرعی متعددی به عنوان «سنگین» در رشته‌ای از درام و وسترن شد. او در سال 1955 با ایفای نقش اصلی مارتی پیلتی، قصابی خجالتی و حساس، در فیلم مارتی (1955) در مقابل تیپ بازی کرد. او با وجود رقابت شدید اسپنسر تریسی، فرانک سیناترا، جیمز دین و جیمز کاگنی، برای بازی خود برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شد. در طول دهه‌های 1950، 1960 و 1970، بورگنین در فیلم‌هایی مانند The Catered Affair (1956)، Ice Station Zebra (1968) و Emperor of the North (1973) به طرز به یاد ماندنی ایفای نقش کرد. بین سال‌های 1962 و 1966، او در سریال تلویزیونی محبوب McHale's Navy (1962) نقش ستوان فرمانده کوئینتون مک‌هیل را بازی کرد. در اوایل سال 1984، او در نقش دومینیک سانتینی در سریال اکشن Airwolf (1984) با همبازی جان مایکل وینسنت به تلویزیون بازگشت و در سال 1995 در سریال کمدی The Single Guy (1995) در نقش دربان مانی کوردوبا انتخاب شد. او همچنین در چندین فیلم ساخته شده برای تلویزیون ظاهر شد. ارنست بورگنین اغلب گفته است که بازیگری بزرگترین علاقه او بوده است. کارنامه شگفت‌انگیز 61 ساله او (1951-2012) شامل حضور در بیش از 100 فیلم بلند و به عنوان یک نفر ثابت در سه مجموعه تلویزیونی و همچنین صداپیشگی در فیلم‌های انیمیشنی مانند همه سگ‌ها به بهشت ​​می‌روند 2 (1996)، سربازان کوچک (1998) و ادامه نقش در سریال (1999P SquareBob) بود. ارنست از سال 1973 تا زمان مرگش با تووا تراسناس، که مدیر شرکت لوازم آرایشی خودش بود، ازدواج کرد. آنها در بورلی هیلز، کالیفرنیا زندگی می کردند، جایی که ارنست در بین پروژه های سینمایی به همسرش کمک می کرد. ارنست زمانی که بازیگری نمی کرد، فعالانه از موسسات خیریه متعدد حمایت می کرد و به طور خستگی ناپذیری در مورد مزایای سراسر کشور صحبت می کرد. او چندین دکترای افتخاری از کالج‌های سراسر ایالات متحده و همچنین چندین جایزه یک عمر دستاورد را دریافت کرده است. در سال 1996، ارنست یک اتوبوس خرید و به سراسر ایالات متحده سفر کرد تا این کشور را ببیند و با طرفداران بسیار خود ملاقات کند. در 17 دسامبر 1999، به دلیل دوستی طولانی خود با فارغ التحصیل و بازیگر آلابامای شمالی، جورج لیندسی (درگذشت 6 مه 2012)، که یک هنرمند ساکن در آلابامای شمالی بود، مجموعه‌ای از فیلمنامه‌های حرفه سینما و تلویزیون را به دانشگاه آلابامای شمالی ارائه کرد. ارنست بورگنین در سن 95 سالگی در 8 ژوئیه 2012 در مرکز پزشکی Cedars-Sinai در لس آنجلس، کالیفرنیا، بر اثر نارسایی کلیوی درگذشت. از او همسرش تووا، چهار فرزند و خواهر کوچکترش اولین (1925-2013) که 9 ماه پس از او درگذشت، به یادگار مانده است.

فیلم‌شناسی