Francis Ford Coppola

بازیگر

Francis Ford Coppola

Francis Ford Coppola

Producer · Director · Writer

Francis Ford Coppola — فرانسیس فورد کاپولا در سال 1939 در دیترویت، میشیگان به دنیا آمد، اما در حومه نیویورک در یک خانواده خلاق و حامی ایتالیایی-آمریکایی بزرگ شد. پدرش کارمین کاپولا آهنگساز و نوازنده بود. مادرش ایتالیایا کوپولا (پنینو) یک هنرپیشه بود. فرانسیس فورد کاپولا با مدرک درام از دانشگاه هافسترا فارغ التحصیل شد…

سال تولد:
1939
زادگاه:
دیترویت، میشیگان، ایالات متحده آمریکا
قد:
5' 10½" (1.79 m)

بیوگرافی

فرانسیس فورد کاپولا در سال 1939 در دیترویت، میشیگان به دنیا آمد، اما در حومه نیویورک در یک خانواده خلاق و حامی ایتالیایی-آمریکایی بزرگ شد. پدرش کارمین کاپولا آهنگساز و نوازنده بود. مادرش ایتالیایا کوپولا (پنینو) یک هنرپیشه بود. فرانسیس فورد کاپولا با مدرک درام از دانشگاه هافسترا فارغ التحصیل شد و در دانشگاه UCLA در رشته فیلمسازی کار فارغ التحصیل کرد. او در حال آموزش به عنوان دستیار با راجر کورمن فیلمساز بود و در مشاغلی مانند صداپیشگی، کارگردان دیالوگ، دستیار تهیه کننده و در نهایت کارگردان زوال عقل 13 (1963)، اولین فیلم بلند کاپولا، کار می کرد. در طول چهار سال بعد، کاپولا در فیلمنامه‌های مختلفی همکاری داشت، از جمله نوشتن اقتباسی از «این ملک محکوم است» توسط تنسی ویلیامز (به همراه فرد کو و ادیت سامر)، و فیلم‌نامه‌هایی برای آیا پاریس می‌سوزد؟ (1966) و پاتون (1970)، فیلمی که کاپولا برای آن برنده جایزه اسکار بهترین فیلمنامه اصلی شد. در سال 1966، دومین فیلم کاپولا تحسین منتقدان و مدرک کارشناسی ارشد هنرهای زیبا را برای او به ارمغان آورد. در سال 1969، کاپولا و جورج لوکاس، American Zoetrope، یک شرکت مستقل تولید فیلم مستقر در سانفرانسیسکو را تأسیس کردند. اولین پروژه این شرکت THX 1138 (1971) به تهیه کنندگی کاپولا و کارگردانی لوکاس بود. کاپولا همچنین دومین فیلمی را که لوکاس کارگردانی کرد، گرافیتی آمریکایی (1973) در سال 1973 تولید کرد. این فیلم پنج نامزدی جایزه اسکار از جمله یکی برای بهترین فیلم را دریافت کرد. در سال 1971، فیلم پدرخوانده (1972) کاپولا به یکی از پردرآمدترین فیلم‌های تاریخ تبدیل شد و برای او برای نوشتن فیلمنامه با ماریو پوزو جایزه اسکار به ارمغان آورد. این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین فیلم شد و همچنین نامزدی اسکار بهترین کارگردانی را برای کاپولا به ارمغان آورد. پس از کار او بر روی فیلمنامه گتسبی بزرگ (1974)، فیلم بعدی کاپولا گفتگو (1974) بود که در جشنواره کن مفتخر به دریافت نخل طلایی شد و نامزدی اسکار بهترین فیلم و بهترین فیلمنامه اصلی را برای کاپولا به ارمغان آورد. همچنین در همان سال، The Godfather Part II (1974) منتشر شد، با موفقیت پدرخوانده (1972) رقابت کرد و برنده شش جایزه اسکار شد و کاپولا اسکار را به عنوان تهیه کننده، کارگردان و نویسنده به ارمغان آورد. کاپولا سپس کار بر روی بلندپروازانه ترین فیلم خود را آغاز کرد، اینک آخرالزمان (1979)، یک حماسه جنگ ویتنام که از قلب تاریکی جوزف کنراد (1994) الهام گرفته شده بود. این فیلم تحسین شده که در سال 1979 اکران شد، برنده جایزه نخل طلایی جشنواره فیلم کن و دو جایزه اسکار شد. همچنین در آن سال، مدیر اجرایی کاپولا فیلم موفق The Black Stallion (1979) را تولید کرد. با جورج لوکاس، کاپولا، کاگموشا: جنگجوی سایه (1980)، به کارگردانی آکیرا کوروساوا، و میشیما: یک زندگی در چهار فصل (1985)، به کارگردانی پل شریدر و بر اساس زندگی و نوشته های یوکیو میشیما، تهیه کنندگی اجرایی آن را برعهده داشت. کاپولا همچنین تهیه کننده فیلم هایی مانند The Escape Artist (1982)، Hammett (1982)، The Black Stallion Returns (1983)، Barfly (1987)، باد (1992)، باغ مخفی (1993) و غیره است. او کمک کرد تا از برادرزاده اش، نیکلاس کیج، ستاره بسازد. تراژدی شخصی در سال 1986 زمانی که پسرش گیو در یک حادثه قایق جان باخت رخ داد. فرانسیس فورد کاپولا یکی از نامنظم ترین، پرانرژی ترین و بحث برانگیزترین فیلمسازان آمریکایی است.

فیلم‌شناسی