Maximilian Schell

بازیگر

Maximilian Schell

Maximilian Schell

Actor · Director · Writer

Maximilian Schell — ماکسیمیلیان شل موفق‌ترین بازیگر آلمانی زبان در فیلم‌های انگلیسی زبان پس از امیل جانینگز، برنده اولین جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد بود. شل نیز مانند جانینگز برنده اسکار شد، اما برخلاف او، او یک ضد نازی بود. در واقع، به استثنای موریس شوالیه و مارچلو ماسترویانی، شل بدون شک موفق ترین بازیگر خارجی غیرا…

سال تولد:
1930
زادگاه:
وین، اتریش
درگذشت:
2014-02-01
قد:
5' 10½" (1.79 m)

بیوگرافی

ماکسیمیلیان شل موفق‌ترین بازیگر آلمانی زبان در فیلم‌های انگلیسی زبان پس از امیل جانینگز، برنده اولین جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد بود. شل نیز مانند جانینگز برنده اسکار شد، اما برخلاف او، او یک ضد نازی بود. در واقع، به استثنای موریس شوالیه و مارچلو ماسترویانی، شل بدون شک موفق ترین بازیگر خارجی غیرانگلیسی زبان در تاریخ سینمای آمریکا بود. شل در 8 دسامبر 1930 در وین، اتریش به دنیا آمد، اما در زوریخ، سوئیس بزرگ شد. (اتریش پس از anschluss 1938 بخشی از آلمان شد)، سپس از سال 1945 تا 1955 توسط متفقین اشغال شد، زمانی که دوباره به خانواده ملل پیوست. او یک هنرپیشه خوب شکسپیر بود و با «ریچارد سوم» به موفقیت بزرگی دست یافت (او همچنین به عنوان شاهزاده همنام در نسخه آلمانی «هملت» ظاهر شده است). شل اولین حضور خود در هالیوود را در سال 1958 در فیلم جنگ جهانی دوم شیرهای جوان (1958) به طور کاملاً تصادفی انجام داد، زیرا تهیه کنندگان می خواستند خواهرش ماریا شل را استخدام کنند، اما خطوط ارتباطی قطع شد و او بود که استخدام شد. او به عنوان دوست سرباز آلمانی مارلون براندو، تولیدکنندگان آمریکایی را تحت تأثیر قرار داد و متعاقباً نقش وکیل مدافع آلمانی را در درام تلویزیونی «قضاوت در نورنبرگ» (1961) در «خانه نمایش 90» در سال 1959 بررسی کرد. او همچنین برای بازسازی فیلم بزرگ سینما انتخاب شد، که برای آن جایزه بهترین بازیگر نقش اول اسکار را برای 196 جایزه دریافت کرد. تریسی برای اسکار او همچنین برای این نقش برنده جایزه گلدن گلوب و حلقه منتقدان فیلم نیویورک شد. شل در نهایت دو نامزدی اسکار دیگر برای بازیگری برد، در سال 1976 برای بهترین بازیگر مرد برای مرد در غرفه شیشه ای (1975) و در سال 1978 به عنوان بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای جولیا (1977) (که همچنین جایزه حلقه منتقدان فیلم نیویورک را برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد به ارمغان آورد). او دو بار برای کارهای تلویزیونی خود نامزد دریافت جایزه امی شده است و در سال 1993 برنده جایزه گلدن گلوب برای بهترین بازی توسط یک بازیگر نقش مکمل در یک سریال، مینی سریال یا فیلم ساخته شده برای تلویزیون برای استالین (1992) شده است. شل کارگردانی فیلم نیز داشته است و فیلم سال 1974 او عابر پیاده (1973) ("عابر پیاده") که شل نویسندگی، تهیه کنندگی، کارگردانی و بازی در آن را برعهده داشت، نامزد بهترین فیلم خارجی اسکار شد و در همان بخش برنده گلدن گلوب شد. مستند او درباره مارلن دیتریش، مارلن (1984)، به‌عنوان شاهکاری از ژانر غیرداستانی مورد استقبال قرار گرفت و در سال 1985 نامزدی اسکار بهترین مستند را برای تهیه‌کنندگانش به ارمغان آورد. در سال 2002، شل، Meine Schwester Maria (2002) (خواهر من شوئل ماریا) را منتشر کرد. از دهه 1990، شل در بسیاری از فیلم‌های ساخته شده برای تلویزیون به زبان آلمانی ظاهر شده است، مانند فیلم سال 2003 Alles Glück dieser Erde (2003) (همه شانس در جهان) و در مینی سریال The Hard Cops (2004) که بر اساس رمان هنینگ مانکل ساخته شده بود. او همچنین به حضور روی صحنه ادامه داده است و در تولید 2000 برادوی نسخه صحنه ای «قضاوت در نورنبرگ» و اخیراً در نمایشنامه «رستاخیز بلوز» اثر آرتور میلر توسط رابرت آلتمن در لندن در سال 2006 ظاهر شد. او در 31 ژانویه 2013 در اتریش در سن 8 سالگی درگذشت.

فیلم‌شناسی