
بازیگر
Alan Baxter
Actor · Soundtrack
Alan Baxter — قبل از اینکه یک آلن لاد وجود داشته باشد، یک آلن دیگر با چشمان دزدیده، صورت بچه و سیگاری بود که با اراذل و اوباش و قاتلان بی رنگ و خونسرد خود صحنه فیلم را تحت تاثیر قرار می داد. آلن باکستر، بازیگر مو تیره و سر گلوله، در اواخر دهه 1930 و 1940 با شخصیت های مختلف نفرت انگیز خود محبوبیت قابل توجهی به دست آورد…
قبل از اینکه یک آلن لاد وجود داشته باشد، یک آلن دیگر با چشمان دزدیده، صورت بچه و سیگاری بود که با اراذل و اوباش و قاتلان بی رنگ و خونسرد خود صحنه فیلم را تحت تاثیر قرار می داد. آلن باکستر، بازیگر مو تیره و سر گلوله، در اواخر دهه 1930 و 1940 با شخصیت های مختلف نفرت انگیز خود محبوبیت قابل توجهی به دست آورد، قبل از اینکه کار سینمایی اش از بین برود و او بیشتر و بیشتر به دنبال کارهای تلویزیونی و صحنه ای باشد. پسر نایب رئیس شرکت اعتماد کلیولند، باکستر در 19 نوامبر 1908 در کلیولند شرقی به دنیا آمد. پس از دبیرستان، او در کالج ویلیامز در ویلیامزتاون، ماساچوست درامز تحصیل کرد، جایی که دوستی قوی با همکار دانشگاهی و نماد کارگردانی آینده، الیا کازان برقرار کرد. هنگامی که آنها در سال 1930 فارغ التحصیل شدند، این دو به مدرسه درام ییل رفتند. باکستر در اوایل دهه 1930 با گروه تئاتر نوپا در آن زمان پیوند خورد و در نمایشهای صحنهای مانند "دره تنها"، "پاک در قلب" و "در انتظار چپ" ظاهر شد. بازی او در «سیاه گودال» در سال 1935 اما توسط استعدادیاب هالیوودی شاهد بود و همین کافی بود تا مسیر حرفه ای او را تغییر دهد. باکستر که بلافاصله به سمت غرب به هالیوود رفت، با بازی قوی خود در نقش "بیب ویلسون"، قاتل بی احساسی که شخصیت سیلویا سیدنی در فیلم مری برنز، فراری (1935) دوستش داشت، اولین بازی خوشی را داشت. سه سال بعد، باکستر این نقش را در رادیو بازسازی کرد. در حالی که پایش محکم در درب پارامونت بود، به نواختن انواع خطرناک و نامطلوب در 13 ساعت با هوا (1936)، چشمان قهوه ای بزرگ (1936) و پرونده علیه خانم ایمز (1936) ادامه داد تا اینکه قراردادش تمام شد. در ادامه دهه 1930 به کار آزاد ادامه داد، او در سمت اشتباه قانون در آزادی مشروط باقی ماند! (1936)، Breezing Home (1937)، Night Key (1937)، Wide Open Faces (1938)، Off the Record (1939)، My Son a Criminal (1939) و Every Dawn I Die (1939). باکستر، یک بازیکن اصلی "B" که در حمایت از عکس های "A" ظاهر می شد، گهگاه از قالب "مرد بد" خارج می شد -- اما نه اغلب. در این زمان، آلن لاد با نسخههای بداخلاق و سکسیاش از شرورهای شیک و مد روز شروع به کم کردن اکشن باکستر کرده بود. باکستر، با این وجود، به بازی خود ادامه داد و در فیلم مردان بد میسوری (1941) در نقش "جسی جیمز" یاغی در کنار دنیس مورگان، وین موریس و آرتور کندی در نقش برادران جوانتر بازی کرد و در عین حال بدخواهی ظریفی را به فیلم هایی مانند فرار به افتخار (1940) (به همراه Nannetwit111) اضافه کرد. و مری اندرسون)، بچه پیتسبورگ (1941) (با ژان پارکر)، و راگ به ثروت (1941) (با مری کارلایل). این دوره از فیلمبرداری با یک نقش مکمل عالی در تریلر کلاسیک آلفرد هیچکاک، خرابکار (1942) در صدر قرار گرفت، که در آن او به عنوان جاسوس نازی با صدای ملایم، سبیلی، عینکی، بلوند پراکسید "فریمن" صحنه ای به یاد ماندنی را با رابرت کامینگز اصلی به اشتراک می گذارد. باکستر (در سن 35 سالگی) در سال 1943 پس از کار استاندارد در فیلمهای «دختر چینی» (1942) و «پشت دیوارهای زندان» (1943) برای نیروی هوایی ارتش ثبتنام کرد و در تولید برادوی «پیروزی بالدار» ماس هارت ظاهر شد، که بعداً به نسخهی سینمایی 1944 (ویکتوری) با همین نام تبدیل شد. باکستر). فیلمبرداری پس از جنگ با اکثریت بالای عکسهای «ردیف فقر» که به سمت باکستر میآمد، ناامیدتر شد. آخرین حضور او در یک فیلم قوی، عکس بوکس رابرت رایان، The Set-Up (1949) بود، به عنوان یک اوباش که درگیر تثبیت مسابقات بود. آلن تصمیم گرفت به چالش صحنه بازگردد و در نمایشنامه هایی مانند «خانه شجاعان» (1945)، «صدای لاک پشت» (1947)، «هالامز» (1948)، «جنی مرا بوسید» (1948)، «چای و همدردی» (1955) و «نقش آرام» (1955) (1955) و «آرامش» (19) تصمیم گرفت. تلویزیون همچنین به یک رسانه مثبت تبدیل شد، با نقشهای مهمان ماجراجویانه در فیلم تفنگدار (1958)، قطار واگن (1957)، کلت 0.45 (1957) و آلفرد هیچکاک (1955)، از جمله پیشنهادها. در دهه 1960، باکستر عمدتاً در نقش های فیلم تصادفی دیده می شد که آخرین او فیلم هیجان انگیز جوندگان، ویلارد (1971) بود. این بازیگر که دو بار ازدواج کرده بود، با تشخیص سرطان، چند سال بعد در خانه موشن پیکچر کشور در وودلند هیلز، لس آنجلس، در 8 می 1976 در سن 67 سالگی درگذشت.